رباتی با حس لامسه برای مقابله با انسان

چشمان خود را ببنید و یک گوجه فرنگی را لمس کنید حالا یک تکه چوب را در دست بگیرید. می بینید که با چشمان بسته و تنها لمس می توانید بسیاری از اجسام را تشخیص بدهید. اما ربات ها که چنین قابلیتی ندارند. در عین حال دنیای ربات ها روز به روز دچار تحولات فراوانی شده و هر لحظه به دنیای جدیدتری پا می گذارد. دنیایی که شاید روزی از دنیای انسان ها پیشی بگیرد.

این بار نیز دانشمندان دست به ساخت رباتی زدند که شاید در آینده ای نزدیک به مقابله با انسان برخیزد. این ربات دارای حسگر لمسی برای شناخت مواد است، سنسور BioTac که مشابه انگشتان انسان عمل کرده و لایه های پوستی انعطاف پذیر دارد، جالب است بدانید که برای افزایش حساسیت ربات به ارتعاشات، این ربات دارای اثر انگشت نیز هست.

این ربات توانایی شناخت 117 ماده رایج را دارد و با استفاده از حرکات اکتشافی در 95 درصد مواقع بافت مواد را به درستی تشخیص می دهد، بنابراین به نظر می رسد این ساخته در مقایسه با انسان، نسبت دقت بالاتری دارد.

اما با وجود توانایی های بالا، این ربات هنوز در تشخیص مواد بهتر برای انسان ها ضعیف عمل می کند برای مثال هنوز نمی تواند تشخیص بدهد که کدام گوجه فرنگی رسیده تر است بنابراین فعلا نمی توانید این ربات را برای خرید بفرستید. به همین دلیل تیم سازنده ربات گفته که میخواهد تمرکز خود را روی ساخت اندام مصنوعی و یا رباتی برای تست محصول مصرفی قرار دهد. پس بهتر است کمی خوشبین باشیم، انگشتان دست ما هنوز ارزش بیشتری دارند، البته فعلا!

شهادت غريبانه ي امام مسموم، جواد مظلوم(ع) بر شما تسليت باد.

 

آغاز تحقیقات روی نسل پنجم شبکه تلفن همراه با سرعت ۲۰۰ مگابیت

همانطور که تلفن های هوشمند در حال پیشرفت هستند، شبکه های ارتباطی آنها نیز پیشرفت می کند. در حالی که نسل چهارم شبکه تلفن همراه (4G) در کشورهای مختلف دنیا در حال فراگیر شدن است، زمان کار روی نسل بعدی فرا رسیده و به نظر می رسد که بریتانیا قصد دارد در این مسیر جزو پیشگامان باشد.

آنها یک مرکز تحقیق و توسعه برای نسل پنجم شبکه تلفن های همراه (5G) راه اندازی کرده و بودجه ای ۵۶ میلیون دلاری برای آن اختصاص داده اند. حدود ۱۹ میلیون دلار از این بودجه توسط دولت تامین می شود و بقیه آن توسط شرکت های همکار این مرکز یعنی هووایی، سامسونگ، تلفونیکا، فوجیتسو و رود-شوارز تامین خواهد شد.

قرار است این مرکز محلی برای تحقیق و توسعه نسل پنجم شبکه همراه برای تلفن های هوشمند باشد و آنها می خواهند که فراتر از آمار و ارقام فعلی عمل کنند. گفته می شود نخستین آزمایش های عملی شبکه 5G در پایان سال ۲۰۱۳ انجام خواهد شد و این پتانسیل را دارد که طی ۱۰ سال آینده به شبکه ای فراگیر و کاربردی بدل شود.

قرار است در دانشگاه Surrey محلی به وسعت ۵ کیلومتر مربع برای تست و توسعه این شبکه اختصاص پیدا کند. اینجا یک زمین بازی برای شرکت های سازنده تلفن همراه خواهد بود و آنها این امکان را خواهند داشت تا به این مرکز بیایند و دستگاه های خودشان را برای شبکه نسل پنجم آزمایش کنند.

هر کدام از دکل های مخابراتی نسل پنجم، پهنای باندی تا ۱۰ گیگابیت خواهند داشت و در این حالت هر کدام از تلفن های هوشمند قادر خواهند بود که اینترنتی با سرعت ۲۰۰ مگابیت در ثانیه داشته باشند. هر چند فعلا این اعداد روی کاغذ هستند و باید ببینیم در عمل شاهد چه عملکردی خواهیم بود.

کافی است به ۱۰ سال آینده و اینترنت ۲۰۰ مگابیتی روی تلفن همراه فکر کنید تا تحول بزرگ در مسیر را بهتر ببینید.

رباتِ پشتیبان انسان، پیشخدمت دنیای آینده

بیش از یک دهه است که وارد هزاره جدید شده‌ایم و نه فقط جت پَک های شخصی نداریم بلکه هنوز فقدان خدمتکارهای رباتیک هم در زندگی‌ها برقرار است. البته که قرار هم نیست همین فردا بتوانیم ربات خدمتکار خود را داشته باشیم ولی ربات جدید کمپانی تویوتا گامی تازه در این جهت است.

ربات پیشتیبان انسان (Human Support Robot) مشخصاً طراحی شده تا به افراد معلول یاری برساند ولی کارکردهایی مثل «این را بگیر، آن را باز کن، این را بگذار آنجا» می‌تواند به آسانی گسترش پیدا کند و ما انسان‌ها را واقعاً به موجودات تنبل فیلم والی-ای بدل کند.

رباتی با ارتفاع 82 سانتی‌متر که می‌تواند تا 1.3 متر افزایش یابد، برخوردار از بازویی 76 سانتی‌متری که با یک پنجه متحرک تکمیل شده و دستورها را به وسیله یک تبلت دریافت می‌کند. ضمناً یک تبلت نیز می‌تواند روی سر این ربات قرار بگیرد.

در مورد قابلیت‌های حرکتی این ربات باید گفت که برای استفاده در محیطهای داخلی طراحی شده و می‌تواند با سرعتی نزدیک 3 کیلومتر در ساعت جابجا شود و از عهده تغییرات کوچک در ارتفاع کف (مثل جابجایی از روی فرش به پارکت) بر آید.

تویوتا هنوز در باره قیمت این ربات یا ظرفیت باتری آن اطلاعاتی منتشر نکرده ولی با توجه به ظاهر ساده این محصول و البته یکی از قوانین کشور ژاپن که 90٪ از هزینه دستیارهای رباتیک را بر عهده بیمه بهداشت و درمان عمومی می‌گذارد، این ربات لااقل در کشور خودش می‌تواند به تولید انبوه برسد.